تاريخچه
قالي بافي ازكهن ترين هنرهاي ايراني است كه از دوران هاي پيش از تاريخ تاكنون پايدار مانده است.از عصر مفرغ در حدود چهار هزار سال پيش از هنرهاي اعظم اين سرزمين ونشان دهنده ي تداوم تاريخي وپيوستگي بي مانندي است كه هنرشناسان به اتفاق آن را ويژگي نمايان هنر ايراني دانسته اند با اين هنر تاريخي و نقش مايه ها و نمادهاي آن است كه علاوه بر جنبه هاي زيبايي شناسانه وتزئيني به باورها،پندارها و فرهنگ باستاني پيشينيان دست مي يابيم. به استناد وكشف بسياري از ابزارهاي قالي بافي كه از گورهاي زنان در دامنه هاي البرز وتپه يحيي كرمان وشهر سوخته سيستان و ... كشف گرديده درهاي بسياري درمورد تاريخ وفرهنگ قالي بافي برما گشوده مي شود.
درسال 1328 شمسي (1949) ميلادي پرفسور رودنكو قطعه فرش گره داري را در محلي به نام پازيريك كشف كرد كه قدمت آن به 2500 سال قبل ميرسد.تصويرحاشيه اين فرش با شكل هاي متداول زمان هخامنشيان ونقش هاي تخت جمشيد شباهت فراوان دارد.بنا به نظر رودنكو مبدأ اين فرش از ايران است.علاوه بر اين قرائن تاريخي تأييد كننده اين نكته است كه قالي بافي در زمان ساسانيان رونق فراوان داشته است.در تأئيد وجود قالي بافي در اين دوره به فرش معروف بهارخسرو (بهارستان) اشاره مي كنيم.
با شروع تاريخ اسلامي تا دوران صفويه شاهد فراز و فرودهاي بسياري در فرش ايراني هستيم اما دوباره درهمين عصر است كه هنرمندان ايراني به خلق آثاري آن چنان دل انگيز و زيبا مي پردازند كه هرگز همتايي براي آنان نمي يابيم.طرح هاي قالي از خلاقيت ونبوغ هنرمندان اين عصر چنان بارور مي شود كه پس از گذشت چند صد سال هنوز به عنوان الگو و مبناي قلم استادان ايراني قرار مي گيرند. اين دوران بنا به گفته اي رنسانس هنر ايران نام مي گيرد.پس از آن قالي ايران مسير خود را كماكان با همان فراز و فرودهاي قبل از دوران صفوي ادامه داد. اما همواره به عنوان آيينه تمام نماي هنر مردمان سرزميني است كه هنرشان را بر زندگي خويش پيوند زدند. و اينچنين است كه صنعت و تجارت فرش ايران با پشتوانه كهن خود تا بدين روز در عرصه هاي بين المللي شاهكاري بي بديل محسوب مي شود.
ما براين بوده ايم كه پشتيبان چنين ميراثي باشيم و اساس طرح ها و رنگ ها و كيفيت خود را بر پايه هنري اينچنين اصيل و بي همتا بنا نهيم واز گستره اي غني طرح هاي ايراني استفاده نماييم تا فرش ساوين به معناي تمام نماينده سنت ديرپاي خود باشد.
|